Willem Vermandere – Winter (Guitar)

        Am                    Em             F                      E
Ach wat duurt die winter toch lange, met dat donsdek sneeuw over ‘t land

        E                                                        Am
en dien bijtende wind in de straten, ach wat chance dat de stove brandt

      C                  G              F                  E
en ‘t ijs op grachten en plassen en dat klagelijk kraaiengekras

       Am                   Em             F                        E
en die wilde ganzen uit het noorden en die ijsbloemen op dat vensterglas

    F                    C              F                        G
die wilde ganzen uit het noorden en die ijsbloemen op dat vensterglas

  Am                   Em          F                   E
Gezegend zij die winterzunne en de mane bij nacht’ evenzeer

          E                                                         Am
kijkt die vriesklare sterrenhemels, kijkt die groten en die kleinen beer

  C                     G             F                E
gezegend mijn diep warm bedde en mijn tederste liefste vooral

     Am                      Em             F                     E
maar ook met mijn boeken vol fabels reis ik roekeloos deur het heelal

     F                       C              F                     G
maar ook met mijn boeken vol fabels reis ik roekeloos deur het heelal

       Am                       Em         F                    E
Waarom duurt toch die winter zo lange, waarom toch dat kraaiengekras

        E                                                         Am
en dien bijtende wind in de straten en die ijsbloemen op dat koud glas

   C                         G           F                    E
misschien om ons langzaam te leren te vertrekken naar d’eeuwigheid

   Am                      Em              F                      E
te sterven en zacht te verdwijnen langs de sterren naar d’oneindigheid

    F                     C                F                      G
te sterven en zacht te verdwijnen langs de sterren naar d’oneindigheid