Willem Vermandere – Oel Wezekant Drie (Guitar)

E                A        E    B7                E
’s Avonds voor e boer zyn huus zat er een joenge maarte,

E                 A     E         B7             E
Ze stopte kousen, lapte kleers of speeld’ allene kaarte,

    A/C#           E                 B7         E
Dat was e ding van vijftien jaar, ze noemde Rosemie,

A                     E
Z’had boekels in heur strooiblond haar,

B7            E    E
Ol wezekanten drie.

E                     A      E     B7               E
En ’t zeuntje van champetter Klaas die zag ze nogal geirn,

E                        A        E       B7            E
En ’t dochte hem dat 'em daar bij heur ’t beste kuste geneiren,

    A/C#              E               B7          E
Dat was e joengen van zestien jaar, e lietje kiekebie,

A                E
Met e moustachke van zes haren,

B7            E    E
Ol wezekanten drie.

E               A   E   B7               E
De père van die Rosemie da was e kloeken boer,

E                   A     E        B7                  E
Die ‘t lichte in de gaten kreeg en wacht hield up zijn toer,

   A/C#            E              B7           E
Da was ne vent van zestig jaar en ossan hadd”n ie,

A                    E
Zyn mond vul sjieken hier en daar,

B7            E    E
Ol wezekanten drie.

E                     A   E    B7         A     E
Maar weet je wuk, bij Rosemie, dat heuren kopje goeng,

E                     A       E         B7               E
Die joengen is nog zo kwalijk nie, maar j’is nog veel te joeng,

   A/C#                E                     B7              E
En was’t uut leutens, ‘k weet het nie, fraai dikwijls gaf ze zie,

A                    E
Hem stikken met heur naalde, ai,

B7            E     E
Ol wezekanten drie.

E                  A      E       B7            A         E
E keer dat late en donker was, de joeng peinsde lach maar gy,

E              A       E           B7               E
En kwam dichte by heur staan en ’t zag toch niemand nie,

      A/C#           E              B7         E
Greep dievelings dat kopke vast van snelle Rosemie,

A                    E
En gaf ’t er rap zes piepers up,

B7            E    E
Ol wezekanten drie.

E                         A      E        B7         A     E
Maar den boer die bachten d’hage stond en had het merdju gezien,

E                      A      E          B7             E
En ’t hielp nie dat ’t ventje kloeg, hem moste over zyn knie,

   A/C#             E                   B7          E
En kletsen droem en kletsen kloek, oei, oei, by Rosemie,

A                       E
Klonk ’t up zijn billen en zyn broek,

B7            E
Ol wezekanten drie.