Willem Vermandere – Den Bril (Guitar)

    Am                         G
Den tand des tijds knaagd' aan mijn karkas

     Dm           F               E7    Am
mijn knoken, mijn spieren en mijn haargewas,

     C                             G         Am
mijn rimpels, mijn plooien en mijn schurftig vel,

     F         G         E7
mijn hoestend, roestend, roch’lend model,

    Am                             G
 ‘t zicht van mijn ogen da’ was ‘t grootste zeer,

      F                         G          C
zelfs koeien van letters, 'k en zag ze nie meer

    Am                               F         G
met lood in mijn schoenen en met nen hangenden kop,

Dm              F            E7         Am
trok ik naar de zolder en ‘k maakte een strop

   Am                    G
Ik gleed met mijn handen ruw langs ‘t kalk

      Dm             F           E7       Am
en ‘k zocht er blindelings nen geschikten balk,

     C                         G     Am
maar is ‘t des duvels of is ‘t godes wil,

     F             G             E7
daar waar da’k wil sterven, daar vind ik nen bril,

    Am                   G
met bevende handen zette ik hem op,

       F               G        C
 ‘k vergat op slag dat dodelijk strop,

   Am                   F         G
perfect van sterkte, ideaal van model,

       Dm       F          E7        Am
dienen vreemden bril paste mij wonderwel.

    Am                            G
Nen strop op de zolder, wat een luguber verhaal,

    Dm          F                 E7     Am
nen bril op een balke, dat is ook nie normaal,

    C                           G      Am
wie legt er daar bijgod nu zijn kijkmontuur,

       F          G           E7
nen verstrooide geschifte turelure natuur,

       Am               G
nen farceur, nen flauwe kluchtigaard,

      F              G         C
of misschien nen menslievenden heiligaard,

   Am                              F      G
misschien een die peisde, mijn oud brilkarkas

     Dm         F              E7       Am
komt hier op de zolder nog wel ooit van pas.

   Am                          G
En zo is ‘t geschied, da ‘k me nie verhing,

    Dm            F   E7     Am
dankzij dat klein veloachtig ding,

    C                  G     Am
dankzij meneer Anoniem Brillemans,

   F         G            E7
ontsnapt’ ik daar aan den dodendans,

   Am                     G
misschien da’k nu wel wat deure sla,

        F                    G     C
maar ‘k ben doodcontent da’k nog besta,

   Am                            F      G
ik mag het hier stellen, da’k op dienen dag,

         Dm     F        E7          Am
voor den tweede keer het levenslicht zag

       Am                      G
 ‘k Ontdek nu de wolken en het groeiend gras,

   Dm               F               E7       Am
en al waar da’k mij vroeger nooit bewust van was,

       C                   G      Am
geen gazetteletter die mij nog ontgaat,

     F         G             E7
 ‘k lees zelfs wat dat er verzwegen staat,

       Am                G
dienen bril speurt al de leugens op,

      F                    G      C
zelfs in mijnen slaap houd ik hem op,

   Am                          F  G
al dromend zie ik nu en dat is amusant,

       Dm  F      E7    Am
mijnen onbewusten binnenkant.

   Am                        G
Misschien dat die brilglazen spiegeltjes zijn,

   Dm        F     E7          Am
ze leren mij diepe kijken naar binnen,

   C                      G      Am
ik word were kind op mijn vaders knie,

        F           G            E7
 ‘k zie grootmoeder were in mijn fantasie,

   Am                        G
ik vlieg en ik vlam met mijn ogen toe,

     F                       G      C
dien bril op mijn neuze, overal naartoe,

   Am                         F        G
zo peis ik nooit meer op mijn rimpelig vel,

     Dm      F                E7     Am
mijn stramme knoken en mijn antiek model.

    Am              G
Als ik dan later, o mensenlief,

   Dm        F        E7  Am
uiteindelijk doodga definitief,

    C                       G       Am
leg mij dan maar zacht neer in mijn graf,

   F         G           E7
en pak mij gerust dienen bril maar af,

     Am                   G
legt hem ergens in een verloren gat,

     F                    G     C
want vroeg of laat ben ‘k zeker dat,

Am                    F      G
ooit nog ne mens deur dienen bril,

Dm         F              E7      Am
levenslang nooit nie meer sterven wil