Marco Borsato – Verlies (Guitar)

            Am                     G
Ze zeggen dat de tijd je wonden heelt,

                                        Am
Maar ik voel elke dag dezelfde pijn.

                                G
Waarom werd je bij me weggehaald?

                                              Am
Waarom mocht je niet gewoon dicht bij me zijn?

                                   G
Nog steeds dezelfde leegte in mijn hart,

                                     Am
Nog steeds dezelfde handen op mijn keel.

                                      G
Boos op de God die jou niet wilde helpen,

                                         Am
Boos op een wereld die niet stoppen wil.

                                G
Ik zie nog steeds de tranen in je ogen,

                                        Am
Die je het liefst verborgen hield voor mij.

                                   G
Hoe klein je was, je wilde mij al sparen.

                                   Am
Je hield je groot en je verbeet de pijn.

                                G
Ik wilde elke dag wel met je ruilen,

                                Am
Ik wens nog elke dag dat ik het was.

                                G
Jou te zien lijden en niet kunnen helpen,

                                   Am
Die onmacht sloopt me nog elke dag.

      Am
En niemand vertelt me wat de reden is,

                   G
Dat alles zo verandert,

       G
Het was toch goed, zoals het was?

                        Am
Jij deed toch niemand kwaad?

                G
Ik begrijp het niet…

          Am                                   G
Ik heb geschreeuwd tot ik geen stem meer had,

                                        Am
Mezelf gepijnigd tot ik niets meer voelde.

                                G
De cirkel keer op keer weer rondgegaan,

                                                Am
Totdat ik zelf niet eens meer wist waar ik op doelde.

                                     G
Ik heb gepiekerd tot het ochtend was,

                               Am
Alle beslissingen die ik ooit nam,

                        G
Alle vragen die ik had gesteld,

                   D
Dat van niemand kwam…

       Am          G
En niemand…

                 D       Am
vertelt je hoe je verder moet.

                      G
Als alles wat je lief is,

                    D
Ineens voor altijd weg is.

                Am
Eén moment is alles goed.

                      F
En dan vertelt een stem je,

          Am     G
Nee, niemand…

                       Am
Vertelt mij wat de reden is.

                    G   
Dat alles zo verandert,

                        Am              
Het was toch goed zoals het was?

                D
Ik begrijp het niet…

                Am              G
Ik stap mijn bed uit en begin de dag,

                                        Am
Ik zie de zon maar ik voel haar warmte niet.

                                 G
Ik dwing mezelf de woorden te herhalen,

                                Am
Die je me zei, vlak voor je ons verliet.

                                    G
Je keek me even heel diep in m’n ogen,

                        Am
Je pakte me heel stevig vast.

                                         G
‘Wees niet boos op wat er niet meer is, pap,

                                             Am
Maar wees dankbaar voor datgene dat er was’.