Guido Belcanto – De Man Die Niet Kon Wenen (Guitar)

   D                                  D
Er was eens een man die niet meer kon wenen,

     D                              A7
zijn tranenstroom stond reeds jaren droog;

A7                          A7
spijts de ellende die hij afspeelde

A7                                D
was er niets dat hem tot tranen bewoog.

    D                                    D
Als kind kon hij nog huilen zoals iedere kleine,

     D                                A7
maar op een mooie dag was 't er mee gedaan;

    A7                                       A7
hij kon niet meer wenen, grienen, snikken of huilen,

A7                                             D
wat ook mocht gebeuren, er kwam nooit meer een traan.

           D                        A7
Het was de man, de man die niet kon wenen,

   A7                         D
de man, die alles fantastisch vond;

   D                        A7
de man, de man die niet kon wenen,

   A7                           D
de man voor wie geen verdriet bestond.

    D                              D
Hij groeide op, stortte zich in de zaken,

    D                                     A7
hij ging failliet, hij trok het zich niet aan,

     A7                          A7
zijn vrouw werd overreden op hun trouwdag,

     A7                                           D
zijn hond liet hem in de steek, er kwam nooit een traan.

    D                                    D
Hij pleegde een hold-up, vloog achter de tralies,

    D                                 A7
hij moest overleven op enkel water en brood;

    A7                                       A7
hij werd geslagen, vertrapt, verkracht en vernederd,

    A7                                        D
hij ging in hongerstaking, maar hij ging niet dood.

    D                             D
Hij werd gemobiliseerd tijdens de oorlog,

    D                                A7
hij kreeg honoré, verloor zijn linkerhand;

   A7                                                A7
en ook bij zijn thuiskomst was er geen traan in zijn ogen

     A7                            D
toen hij zag dat zijn huis was afgebrand.

           D                        A7
Het was de man, de man die niet kon wenen,

   A7                         D
de man, die alles fantastisch vond;

   D                        A7
de man, de man die niet kon wenen,

   A7                           D
de man voor wie geen verdriet bestond.

   D                                     D
Tenslotte werd hij in een inrichting opgesloten,

    D                                      A7
hij werd onderworpen aan een zeer speciale kuur,

     A7                                         A7
maar artsen en de psychiaters ... ja, zelfs theologen

            A7                          D
wisten geen raad met dit emotieloos creatuur.

     D                            D
Maar op een dag gebeurde er een mirakel,

     D                                       A7
koningin Fabiola bracht een bezoek aan de kliniek;

   A7                                  A7
de man was onder de indruk van dit spektakel,

    A7                                         D
hij voelde zich plots onzeker, hij voelde zich ziek.

     D                          D
Toen hare Majesteit hem lachend aansprak

        D                                     A7
was hij plots ten prooi aan een onbedwingbare macht,

A7                               A7
tranenmassa's stroomden uit zijn ogen,

A7                                        D
naar deze vrouw had hij heel zijn leven gesmacht.

           D                        A7
Het was de man, de man die niet kon wenen,

   A7                         D
de man, die alles fantastisch vond;

   D                        A7
de man, de man die niet kon wenen,

   A7                           D
de man voor wie geen verdriet bestond.

    D                       D
Hij huilde veertig dagen en nachten,

     D                          A7
alle tranen die hij jaren had gespaard

A7                           A7
vormden een rivier van diepe treurnis,

    A7                        D
het ging met overstromingen gepaard.

      D                         D
Op de 41e dag kwam danplots het einde

            D                          A7
aan de door tranensmart ontstane watersnood,

    A7                              A7
hij had zijn laatste traan net weggeplonken

       A7                           D
en hij droogde uit en ging zachtjes dood.

           D                             A7
Het was de man, de man die niet meer kon wenen,

   A7                        D
de man die alles fantastisch vond;

       A7                          A7
hij is uit dit aardse tranendal verdwenen,

         A7                                    D
naar een plaats waar hij mag huilen op tijd en stond,

         A7                                    D
naar een plaats waar hij mag huilen op tijd en stond.